موسسه تحقیقات خاک و آب مدیریت اراضی 2345-6205 13 2 2025 12 22 Effects of Integrated Nutrient Management on Yield and Economic Efficiency Index of Irrigated Wheat under Field Conditions in Southern Kerman تأثیر روش‌های تلفیقی تغذیه بر عملکرد و شاخص بهره‌وری اقتصادی گندم آبی در جنوب کرمان در شرایط مزرعه 207 218 134671 10.22092/lmj.2025.369206.385 FA صابر حیدری استادیار پژوهشی بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب استان کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، جیرفت، ایران. سید علی غفاری نژاد استادیار پژوهشی موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران. مهری شریف کارشناس بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب استان کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، جیرفت، ایران. Journal Article 2025 06 02 This pilot research-extension study was conducted in southern Kerman during the farming year 2022-2023 to evaluate the impacts of different soil fertilization methods on the quantitative yield and economic efficiency of wheat (<em>Triticum aestivum</em> L., cv. Chamran 2). For this purpose, three treatments in 1000 m² plots were implemented and compared: 1) Control (local farmer conventional practice), 2) soil-test-based chemical fertilization (including urea, superphosphate, and potassium sulfate), and 3) integrated optimal nutrition (chemical fertilizer, manure, bio-fertilizer, and growth stimulants). Statistical analyses were performed using a Completely Randomized Design (CRD) with five random samples from each plot serving as replications. At the end of the growing season, final grain yield and its key components were accurately measured. The results of data analysis showed that the integrated nutrition treatment (Treatment 3) achieved the highest quantitative yield with an average grain yield of 7300 kg/ha, which is by 37% higher than that achieved by the soil-test-based chemical fertilization (Treatment 2) and by 73% higher than that recorded for the control (Treatment 1). Despite the higher yield of Treatment 3, economic evaluation based on the benefit-cost ratio revealed that the soil-test-based chemical fertilization (Treatment 2) was the most economically efficient option, achieving the highest benefit-cost ratio of 1.45. These findings clearly confirm that both (chemical and integrated) soil-test-based fertilizer management methods are significantly superior to the conventional practice in terms of production. While the integrated nutrition approach offers the potential to achieve maximum possible yield, application of chemical fertilizer based on soil testing provides greater short-term economic profits for the farmer. The final choice between these two methods will depend on the farmer's management strategy and priorities. <strong>به‌منظور ارزیابی روش‌های مختلف کوددهی بر عملکرد کمی و بهره‌وری اقتصادی گندم (<em>Triticum aestivum L., cv. Chamran</em> <em>2</em>) ، مطالعه‌ای تحقیقاتی-ترویجی طی سال زراعی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ در جنوب کرمان اجرا شد. در این پایلوت سه تیمار در قطعات ۱۰۰۰ مترمربعی مقایسه شدند: ۱) شاهد (روش مرسوم کشاورزان)، ۲) کود شیمیایی مبتنی بر آزمون خاک (شامل اوره، سوپرفسفات و سولفات پتاسیم) و ۳) تغذیه بهینه تلفیقی (کود شیمیایی، کود دامی، کود زیستی و محرک‌های رشد). تجزیه‌وتحلیل‌های آماری بر اساس پنج نمونه‌برداری تصادفی از هر قطعه به‌عنوان تکرار و در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. در پایان فصل رشد، عملکرد نهایی دانه و همچنین اجزای کلیدی آن به‌دقت اندازه‌گیری شد. نتایج تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نشان داد که تیمار تغذیه تلفیقی (تیمار ۳) با میانگین تولید ۷۳۰۰ کیلوگرم دانه در هکتار، بالاترین عملکرد را به خود اختصاص داد. این میزان عملکرد به‌طور معنا‌داری (سطح احتمال پنج درصد) بهتر بود و به ترتیب 37% و 73% افزایش عملکرد بیشتری نسبت به تیمار کود شیمیایی مبتنی بر آزمون خاک (تیمار ۲) و تیمار شاهد (تیمار ۱) نشان داد. با وجود برتری عملکردی تیمار سه، ارزیابی اقتصادی بر پایه نسبت منفعت به هزینه نشان داد که تیمار کود شیمیایی مبتنی بر آزمون خاک (تیمار دو)، با دستیابی به بالاترین نسبت منفعت به هزینه (1.45) از نظر اقتصادی کاراترین گزینه محسوب می‌شود. این یافته‌ها به‌روشنی مؤید آن است که هر دو روش مدیریت کودی مبتنی بر آزمون خاک (شیمیایی و تلفیقی) نسبت به روش مرسوم، برتری قابل توجهی از نظر تولید دارند. درحالی‌که رویکرد تغذیه تلفیقی، پتانسیل دستیابی به حداکثر عملکرد ممکن را فراهم می‌کند، کاربرد کود شیمیایی بر اساس آزمون خاک، سود اقتصادی بیشتری را در کوتاه‌مدت نصیب کشاورز می‌نماید. انتخاب نهایی بین این دو روش، به استراتژی مدیریتی و اولویت اصلی کشاورز بستگی خواهد داشت</strong> https://lmj.areeo.ac.ir/article_134671_734a30f588c060df4f40807651519679.pdf