موسسه تحقیقات خاک و آب مدیریت اراضی 2345-6205 11 2 2023 12 22 A Survey of Soil Salinity in Iran's Drylands مروری بر وضعیت شوری خاک در اراضی دیم ایران 147 160 129944 10.22092/lmj.2023.361458.326 FA سعید سعادت دانشیار مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران لیلا اسماعیل نژاد استادیار مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران حامد رضایی دانشیار مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. رسول میرخانی استادیار مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. Journal Article 2023 04 17 About 80 percent of the world's agricultural lands, supplying nearly 60 percent of all human food, is under rain-fed cultivation. Considering the uneven distribution of global rainfall, arid and semi-arid areas call for measures to prevent soil and water salinization. Being one of the most important resources for agricultural production, especially in the face of the current restrictions on the development of irrigated lands, drylands are especially stressed by soil salinity as an important limitation on dry farming, which causes decreased production especially when combined with other limitations such as lack of moisture. In order to gain an enlightened knowledge of the salinity status of rain-fed lands in Iran, a research project of national-scale including 849 study sites was performed and soil samples were collected from different depths across the study sites to determine their Electrical Conductivity (EC) as well as soil physical and chemical characteristics. The results showed that the highest and lowest salinity levels of the surface soil (depths of 0-30 cm) in rain-fed lands under cultivation were 97.5 and 0.19 dS/m, respectively, with an average value of 2.28 dS/m while more than 50% of the soils collected exhibited salinity levels greater than 0.6 dS/m. The results of principal component analysis showed that the variability of soil salinity in rain-fed lands were affected by climatic parameters (such as temperature and precipitation as well as indices resulting from their interactions including standardized precipitation indices and effective drought). Moreover, soil characteristics such as organic carbon, clay, and soluble salt (especially sodium) contents were found to have due effects on salinity level. حدود 80 درصد اراضی کشاورزی جهان به‎صورت دیم کشت می‎شوند و این اراضی نزدیک به60 درصد نیاز غذایی بشر را تأمین می‎کنند. با توجه به پراکنش نامناسب بارش در مناطق خشک و نیمه‎خشک، جلوگیری از شور شدن خاک و آب این اراضی بسیار ضروری است. اراضی دیم یکی از مهم‎ترین منابع برای تولید در بخش کشاورزی به‎ویژه در شرایط کنونی است که توسعه اراضی آبی با محدودیت روبه‎رو باشد. یکی از محدودیت‎های مهم که می‌تواند در توسعه و استفاده از این اراضی مؤثر باشد، شوری خاک است که افزون بر محدودیت‎های دیگر (کمبود رطوبت و ...)، میتواند باعث کاهش تولید در این اراضی شود. به‎منظور آگاهی از وضعیت شوری اراضی دیم کشور، در یک پژوهش ملی تعداد 849 پایگاه مطالعاتی انتخاب و نمونه‎های خاک از اعماق مختلف تهیه و افزون بر هدایت الکتریکی، برخی ویژگی‎های فیزیکی و شیمیایی آن‌ها نیز اندازه‎گیری شد. نتایج نشان داد که بیشترین و کمترین مقدار شوری در اراضی دیم با کاربری زراعی (عمق 30-0 سانتیمتر) به‎ترتیب برابر 97/5 و 0/19 دسی‎زیمنس بر متر است. میانگین شوری خاک سطحی این اراضی (عمق 30-0 سانتیمتر) برابر 2/28 دسی‎زیمنس بر متر بوده و بیش از 50 درصد خاکهای این اراضی دارای شوری بیش از 0/6 دسی‎زیمنس بر متر بودند. همچنین، نتایج تحلیل مؤلفه اصلی نشان داد تغییرپذیری شوری خاک در اراضی دیم، تحت تأثیر ویژگی‎های اقلیمی (مثل دما و بارش و سایر شاخص‎های منتج‎ شده از این دو عامل شامل شاخص‎های بارش استانداردشده و خشک‌سالی مؤثر) و همچنین ویژگی‎های خاک (کربن آلی، رس و مقادیر املاح محلول به‎ویژه سدیم) بودند.

https://lmj.areeo.ac.ir/article_129944_21d4dd15fa2e6b2a3dbcb6d7dcec32c1.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب مدیریت اراضی 2345-6205 11 2 2023 12 22 Nitrogen Fertilizers Consumption in Wheat Fields in Fars Province, Iran (Investigation of the Socio-economic and Technical Repercussions) بررسی وضعیت مصرف کودهای نیتروژنه در مزارع گندم استان فارس 161 177 129978 10.22092/lmj.2023.362649.334 FA عبدالرسول شیروانیان استادیار بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویجی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و بهروز حسن پور دانشیار بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویجی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و Journal Article 2023 06 25 Chemical fertilizers are nowadays one of the basic production inputs toward enhanced yields of agricultural products. The private businesses stepping into the chemical fertilizer market increasingly encourage farmers to consume more fertilizers, which, in turn, ushers in doubts about their optimal application at the farm level. To address this issue, the present study was designed and implemented to determine the factors involved in the optimal application of nitrogen fertilizers on wheat fields in Fars Province. For this purpose, data were collected through the multi-stage cluster sampling method and the survey method using a questionnaire admninistered to 457 wheat farmers in Fars Province. The data thus collected were analyzed through descriptive statistics and the Tobit model. Results showed that 78.56 percent of wheat farmers had failed to observe optimal fertilizer consumption levels. It may, therefore, be recommended that the policies pertinent to optimal use of nitrogen fertilizers as tailored to soil and plant requirements should still be enforced as the pivotal approach. For this purpose, informal education on the whole crop rotation may be suggested as the main agenda with due heed paid to farmers’ socio-economic characteristics that affect their learning while farm water management as realized by the fertilizer-irrigation approach management of soil resources as implemented through soil tests prior to field operations and disseminated as a social culture among farmers, and the main focus placed on planting dicotyledonous plants in alternation with wheat. امروزه کودهای شیمیایی یکی از نهادههای اساسی تولید در راستای افزایش عملکرد محصولات کشاورزی به شمار میرود. با ورود بخش خصوصی به توزیع کودهای شیمیایی که به ترغیب کشاورزان به مصرف هر چه بیشتر این نهاده میپردازند، تردیدهایی در زمینه مصرف بهینه آن در سطح مزارع وجود دارد. بر این اساس، این مطالعه به بررسی وضعیت مصرف بهینه کودهای نیتروژنه به‌عنوان یکی از کودهای پایه در مزارع گندم استان فارس و شناسایی عوامل مؤثر بر آن پرداخته است. دادههای مورد نیاز به‌صورت پیمایشی و از طریق تکمیل پرسشنامه به کمک روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای از 457 گندمکار این استان جمعآوری شد. در ادامه، دادهها با استفاده از روش آمار توصیفی و مدل توبیت تجزیه‌وتحلیل شد. نتایج نشان داد در مصرف کودهای نیتروژنه، 78/56 درصد گندمکاران سطح بهینه مصرف را رعایت نکردهاند. بر این اساس، توصیه میگردد سیاست استفاده بهینه در قالب مصرف متناسب با نیاز خاک و گیاه همچنان سیاست محوری در مصرف کودهای نیتروژنه باشد. بدینمنظور با عنایت به نتایج پیشنهاد میشود تمرکز بر آموزش غیررسمی در کل تناوب زراعی با لحاظ ویژگیهای اقتصادی-اجتماعی بهرهبرداران در فرآیند آموزش، تمرکز بر استفاده از ظرفیت مدیریت آب در مزرعه در قالب رویکرد کود-آبیاری و نیز تمرکز بر استفاده از ظرفیت منابع خاک مزرعه در قالب تمرکز بر انجام آزمون خاک قبل از انجام عملیات زراعی و ارائه این آزمون به‌عنوان یک فرهنگ اجتماعی در بین کشاورزان و نیز تمرکز بر کاشت گیاهان دولپه در تناوب با گندم در دستور کار قرار گیرد.

https://lmj.areeo.ac.ir/article_129978_eb1cf487041b043626bec1c22183da9e.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب مدیریت اراضی 2345-6205 11 2 2023 12 22 Isolation, screening and molecular identification of bacilli producing urease enzyme from the ‎barren lands of southern Iran and analyzing their ability to stabilize the soil جداسازی ، غربالگری و شناسایی مولکولی باسیلوس های تولید کننده آنزیم اوره آز از اراضی بایر جنوب ‏ایران و بررسی توانایی آنها در تثبیت خاک ‏ 179 193 129689 10.22092/lmj.2023.362680.335 FA سمیه فاضلی کیا دانش‌آموخته دکترای مدیریت حاصلخیزی و زیست‌فناوری خاک، گروه خاک‌شناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران. سید علی ابطحی استاد گروه خاک‌شناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران. محمد کارگر استاد گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. مجتبی جعفری نیا استادیار گروه زیست‌شناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران. Journal Article 2023 06 26 Microbial urease has specific applications in biotechnology, agriculture, medicine, construction ‎and geotechnical engineering. MICP technology is an ecological process based on microbial ‎urease activity that has recently been used for soil stabilization. Due to its catabolic ability and ‎high survival, Bacillus is considered as a suitable candidate for use in the biocementation ‎process. The aim of this study was isolating and identifying Bacillus with MICP potential from ‎various ecosystems of Iran.200 environmental samples were collected from the ecosystems of ‎Iran and were analyzed by microbiological and molecular methods including PCR amplification ‎and sequence analysis of gyrA and 16S rRNA genes in order to isolate and identify bacilli. ‎Growth in presence of urea, salinity, pH and different temperatures, SEM, XRD and wind ‎tunnel analysis were used to determine the ability of isolates to produce biocement. A total of ‎‎12 isolates(6%) were identified as urease-positive bacilli belonging to 4 different species, ‎including 4 isolates of Bacillus paramycoides(33.33%), 3 isolates of Bacillus ‎paralicheniformis(25%), and 3 isolates of Bacillus velezensis. isolate(25%) and Bacillus ‎Pasteuri 2 were isolated(16.66%). The optimal conditions for MICP by isolates are 30°C, pH 9 ‎and salinity 6%. After MICP, the ratio of soil loss in the flow rate of 95 km/h showed a 100-‎fold decrease. In conclusion, the results showed that bacilli have the potential ability to adapt to ‎harsh environmental conditions. Also, by using MICP-producing bacilli on the soil surface, we ‎can have a significant effect in reducing soil losses due to erosion.‎ اوره آز میکروبی کاربردهای گسترده ای در بیوتکنولوژی، کشاورزی، پزشکی، ساخت و ساز و مهندسی ژئوتکنیک دارد. فناوری ‏رسوب کلسیت به واسطه تحریک میکروبی (‏ MICP‏ ) یک فرآیند اکولوژیکی مبتنی بر فعالیت اوره آز میکروبی است که به ‏تازگی برای تثبیت خاک استفاده شده است. باسیلوس به دلیل قابلیت فروگشت و بقای بالا به عنوان کاندید مناسب برای کاربرد در ‏فرآیند سیمانی شدن زیستی در نظر گرفته شده است. هدف از مطالعه حاضر جداسازی و شناسایی گونه‌های باسیلوس با پتانسیل ‏MICP‏ از اکوسیستم‌های ایران می‏باشد. ‏200 نمونه خاک از اکوسیستم‌های ایران جمع آوری شد و جهت شناسایی باسیلوس‏ها ‏توسط روش های میکروبیولوژیکی فیزیولوژیک و مولکولی از جمله تکثیر ‏PCR‏ و آنالیز توالی ژن های ‏gyrA‏ و ‏‎16S rRNA‎‏ ‏مورد بررسی قرار گرفتند. برای تعیین توانایی تولید سیمان زیستی سویه‏ها، از آزمایشهای رشد در حضوراوره، شوری، ‏pH‏ و ‏دماهای مختلف، ‏SEM، ‏XRD‏ بر روی خاکهای تثبیت شده با سویه ها و آنالیز تونل باد استفاده شد. در مجموع 12 سویه (6%) به ‏عنوان باسیلوس اوره‏آز مثبت شناسایی شد که متعلق به 4 گونه مختلف شامل باسیلوس پارامایکوئیدس 4 سویه(%33/33)، باسیلوس ‏پارالیکنیفورمیس 3 سویه (% 25)، باسیلوس ولزنسیس‏3 سویه(% 25)‏ و باسیلوس پاستوری 2 ایزوله(%66/16) بودند. شرایط بهینه ‏برای ‏MICP‏ توسط سویه ها 30 درجه سانتی گراد، ‏pH9‎‏ و شوری6% است. پس از ‏MICP، نسبت تلفات خاک در سرعت باد 95 ‏کیلومتر در ساعت، 100 برابر کاهش نشان داد. نتایج نشان داد که باسیلوسها، توانایی بالقوه ای برای سازگاری با شرایط سخت ‏محیطی را دارند، همچنین می توان با استفاده از باسیلوسهای تولید کننده ‏MICP‏ در سطح خاک تأثیر به سزایی در کاهش تلفات ‏خاک در اثر فرسایش بادی و افزایش کیفیت آن جهت کشاورزی را دست یافت.

https://lmj.areeo.ac.ir/article_129689_e50d3fb68a07ae6aec142b2eacc8f06d.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب مدیریت اراضی 2345-6205 11 2 2023 12 22 Remote Sensing Used to Detect Changes in Land Use and Forest Cover (A Case Study of Astara City) آشکارسازی تغییرات کاربری اراضی و پهنه‌های جنگلی با استفاده از سنجش از دور (مطالعه موردی: شهرستان آستارا) 195 208 129946 10.22092/lmj.2023.362257.332 FA صیاد اصغری سراسکانرود استاد گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران حسین شریفی طولارود کارشناسی ارشد سنجش ازدور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2023 05 20 Given the significance of the Hyrcanian Forests, inscribed by the UNESCO as a world heritage site, it is essential to monitor the changes in and the devastation of the forest cover in this ecoregion for the planning and management of national lands. It is the objective of the present study to monitor changes in both land use and forest cover in Astara region using Landsat TM, OLI 1 & 2 sensors for the years 1995 and 2022. For this purpose, images captured on days with cloud covers of less than 10% were selected over three time intervals and the relevant enhanced Vegetation Index (EVI) values were determined based on Landsat inter-band relations. In the next stage, the index values were combined to derive the land use map using the support vector machine (SVM) algorithm. The results of accuracy evaluation showed that the overall accuracy and Kappa coefficients of the land use map for the year 1995 were equal to 89 and 92% and those for 2022 were 0.86 and 0.75%, respectively, indicating acceptable results. The results of land use changes in Astara city during the period from 1995 to 2022 showed that residential land use had increased by 7% equal to 2954 ha while rangeland and agricultural uses had decreased by 1 to 2% equal to 258 and 997 ha, respectively. However, an important land use along the Caspian coast line – that is, forest cover - stretched over an area of 34283 ha equal to 80% of the study area, which declined in 2022 to 32522 ha equal to 76%, showing a decrease of 4% equal to 1761 ha. It is clear that, owing to its rich archive of satellite images, the GEE system can be used as a strong and useful tool for monitoring and managing forest lands. با توجه به ثبت جنگلهای هیرکانی در یونسکو، امروزه آگاهی از تغییرات و روند تخریب اراضی جنگلی جهت برنامهریزی و مدیریت اراضی ملی امری ضروری است. هدف از این پژوهش، پایش تغییرات کاربری اراضی و پوشش جنگلی در شهرستان آستارا با استفاده از تصاویر ماهوارهای سری لندست سنجندههای TM, OLI 1 & 2 مربوط به سالهای 1995 و 2022 است. در این پژوهش ابتدا تصاویر در روزهای با پوشش ابر کمتر از 10 % در سه بازه زمانی، در دو دوره انتخاب، سپس بر اساس روابط بین باندی شاخص پوشش گیاهی EVI تعریف شد. در ادامه با ترکیب شاخصها نسبت به استخراج نقشه کاربری اراضی با استفاده از الگوریتم ماشین بردار پشتیان اقدام شد. نتایج ارزیابی صحت نشان داد که دقت کلی و ضریب کاپا نقشه کاربری اراضی با استفاده از الگوریتم ماشین بردار پشتیبان برای سالهای 1995 و 2022 به ترتیب برابر با 89، 92 % و 0/86 و 0/75 است. نتایج بررسی تغییرات در شهرستان آستارا در بازه زمانی 1995 تا 2022 نشان داد که کاربری مسکونی به میزان 7 % یعنی 2954 هکتار افزایش یافته در مقابل کاربری اراضی مرتعی و کاربری اراضی کشاورزی به ترتیب 1 و 2 % به میزان 258 و 997 هکتار کاهش یافتهاند؛ اما یکی از کاربریهای مهم کرانه خزری، پوشش جنگلی در سال 1995 دارای مساحت 34283 هکتار بوده است که 80 % سطح پوشش منطقه مورد مطالعه را در بر گرفته که در سال 2022 سطح این کاربری به 32522 هکتار برابر با 76 % میرسد که به میزان 4 درصد برابر با 1761 هکتار کاهش یافته است. بر مبنای یافتههای این پژوهش میتوان اظهار نمود که سامانه گوگل ارث انجین با آرشیوی از تصاویر ماهوارهای مختلف میتواند به عنوان یک ابزار قوی و مناسب جهت پایش و مدیریت اراضی جنگلی باشد.

https://lmj.areeo.ac.ir/article_129946_033038736d607642ad372bbc55a749a7.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب مدیریت اراضی 2345-6205 11 2 2023 12 22 Management of Nitrogen Fertilizer Application in Citrus Orchards مدیریت کوددهی نیتروژن در باغ‌های مرکبات 209 228 129859 10.22092/lmj.2023.362505.333 FA علی اسدی کنگرشاهی دانشیار بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران نگین اخلاقی امیری استادیار بخش علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی Journal Article 2023 06 20 Management of nitrogen fertilizer application for citrus trees was evaluated to obtain an enlightened understanding of plant nitrogen requirements, amount of fertilization needed, appropriate fertilization timing, and nitrogen uptake and storage in these plants. The knowledge thus obtained could be effectively exploited toward formulating recommendations that ensure optimized nitrogen fertilization. Mature citrus trees reportedly contain 500 to 1000 kg N/ha, 40 to 50 percent of which belongs in the leaves and fruits while only 15 to 20 kg N is deposited in their skeletal structure. These findings and the long-term survey of citrus fertilization experiments in Iran and elsewhere indicate that annual application of 200 kg N/ha seems sufficient for stable fruit production, improved fruit yield and quality, and proper tree growth and health. Moreover, it is found that 30-50% of this amount of N application will be incorporated into the fruits while about one tenth will be deposited and stored in the tree, with the balance between nitrogen uptake and consumption by the tree being secured by N leaching from the soil profile and lost as gas into the air. The results of an experiment with labeled fertilizers (15N) showed that the highest N-uptake rate in citrus trees occurred during the period from fruit set to fruit maturity and, further, that N uptake was very low during the post-harvest period, especially during minimum tree activity (winter) and the beginning of the growing season. This indicates that nitrogen storage in older tissues plays the greatest role in the growth and development of leaves, branches, flowers, and fruits at the beginning of the growing season when N uptake from the soil is still very low (i.e., when branches and flowers begin to sprout and fruits are in the form). It has also been reported that the nitrogen present in soil organic matter ranges from 1000 to 2000 kg/ha in orchard soils containing 1 to 2% O.M. and that both the soil nitrogen content and that stored in the tree bodies play important roles in regulating the supply of nitrogen to new organs (i.e., leaves, blooms, and fruitlets), especially in the beginning of the growing season. It follows that the purpose behind N fertilization should be to ensure stable production, proper tree growth, and improved fruit yield and quality such that soil application of fertilizers before the flowering and fruit set stages have no effects on the growth of spring buds or flowering and fruit setting in the current year. Producers are, therefore, recommended to start fertilizer application with a maximum of 10-15% of the annual plant requirement during the period prior to flowering and fruit setting, gradually increase application rate (by some percentage of the annual requirement) as determined by the phenology of fruit growth, and increase it to its maximum rate by the middle of the first stage up to the early second stage of fruit growth. Then, in the middle of the second stage of fruit growth, nitrogen rate should be reduced to its minimum or stopped altogether (depending on plant variety). هدف از این بررسی، ارزیابی مدیریت کوددهی نیتروژن برای درختان مرکبات بود. این ارزیابی میتواند به شناخت بهتر نیاز نیتروژنی، مقدار کوددهی، زمان مناسب کوددهی، روند جذب و ذخیرهسازی نیتروژن در این درختان منجر شود که در بهینهسازی توصیه‌های کودی نیتروژن بسیار مؤثر است. به طور میانگین در درختان یک باغ بارده یک هکتاری مرکبات حدود 500 تا 1000 کیلوگرم نیتروژن وجود دارد که حدود 40 تا 50 درصد آن در برگهای این درختان میباشد و به طور میانگین 15 تا 20 کیلوگرم نیتروژن در سال در ساختار اسکلتی این درختان رسوب و ذخیره میشود. بر اساس این نتایج و بر اساس بررسی بلندمدت آزمایشهای کوددهی با مرکبات در ایران و سایر نقاط مختلف جهان برای پایداری تولید، بهبود عملکرد و کیفیت میوه، رشد مناسب و سلامت درختان مصرف حدود 200 کیلوگرم نیتروژن در هکتار در سال نیاز است که حدود 30 تا 50 از این نیتروژن مصرفی در تولید میوهها مشارکت دارد، حدود یک دهم آن در ساختار درختان رسوب و ذخیره میشود و تعادل بین نیتروژن مصرفی و جذب شده توسط درختان با شستشوی نیتروژن از پروفیل خاک و تلفات گازی نیتروژن ایجاد میشود. نتایج آزمایش با کودهای نشاندار (15N) نشان داد که بیشترین راندمان جذب نیتروژن در درختان مرکبات از تشکیل میوه تا بلوغ میوه رخ می‌دهد و پس از برداشت و به ویژه در زمان حداقل فعالیت (زمستان) و اوایل فصل رشد راندمان جذب بسیار کم است. بنابراین در زمانی که جذب نیتروژن از خاک هنوز بسیار کم است ذخیره نیتروژنی در بافت‌های قدیمی‌تر، بیشترین نقش در رشد و توسعه برگ‌ها، سرشاخهها، گلها و میوه چه ها در اوایل فصل رشد (شروع رشد سرشاخه ها، گلدهی و تشکیل میوه) دارند. همچنین نیتروژن موجود در مواد آلی خاک حدود 1000 تا 2000 کیلوگرم در هکتار در باغهای با یک تا دو درصد ماده آلی است این نیتروژن موجود در مواد آلی خاک و نیتروژن ذخیره درختان نقش مهمی در تنظیم عرضه نیتروژن به اندامهای جدید در حال رشد و توسعه، به ویژه در شروع فصل رشد دارند. بنابراین هدف از کوددهی نیتروژن تضمین پایداری تولید، رشد مناسب درختان و بهبود عملکرد و کیفیت میوه است و کوددهی خاکی قبل از گلدهی و تشکیل میوه تاثیری در رشد سرشاخههای بهاره، گلدهی و تشکیل میوه در سال جاری ندارد. لذا توصیه می‌شود که باغ‌داران، کوددهی قبل از گلدهی و تشکیل میوه را با حداکثر 10 الی 15 درصد نیاز سالانه درختان شروع نمایند و به تدریج، مقدار مصرف (درصدی از نیاز سالانه) را متناسب با فنولوژی رشد میوه افزایش داده و در اواسط مرحله اول تا اوایل مرحله دوم رشد میوه به حداکثر مقدار مصرف ارتقا داده شود. سپس در اواسط مرحله دوم رشد میوه (با توجه به رقم) مصرف نیتروژن متوقف یا به حداقل مقدار کاهش داده شود.

https://lmj.areeo.ac.ir/article_129859_6c676f98708016a9ab8a4cb74ee62015.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب مدیریت اراضی 2345-6205 11 2 2023 12 22 Changes in Agricultural Land Use as a Threat to Food Security تغییر کاربری اراضی کشاورزی تهدیدی برای امنیت غذایی 229 248 129976 10.22092/lmj.2023.362757.336 FA میر ناصر نویدی رییس بخش تحقیقات ارزیابی اراضی , 1. دانشیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران هادی اسدی رحمانی استاد پژوهش، مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران منصور چترنور محقق، مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران رسول خوارزمی استادیار ، مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران محمد جمشیدی استادیار ، مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران؛ علیرضا ضیایی جاوید محقق، مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران زهرا محمداسماعیل محقق، مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران. فاطمه ابراهیمی میمند محقق، مؤسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران Journal Article 2023 07 10 Al land use changes pose a most serious challenge to agricultural production, resulting in the loss of fertile soil and food security. The present study was conducted to investigate the challenges associated with fertile agricultural lands in Iran as an attempt to examine and identify the different aspects of the threats agricultural lands are faced with. As a second step, the laws and regulations governing land use change in different countries and in Iran were reviewed and the general policies related to the protection of agricultural lands were examined. The review of land use laws in Iran showed that, despite their abundance, they have suffered from poor law enforcement as a result of both social and historical reasons as well as a public negligence of and non-adherence to the laws. Evaluations of temporal changes in the growth and development of metropolises as provincial centers revealed that they had greatly expanded beyond their original limits to annex fertile agricultural lands in the suburbs to these large cities. The five-year statistics of the requests submitted for land use change in each province also revealed landlords’ increasing demands submitted for land use change motivated by more profits out of their property, which result in loss of fertile soil, decreased agricultural production, and endangered food security. تغییر کاربری اراضی کشاورزی یکی از چالشهای مهم در ارتباط با تولید محصولات کشاورزی و امنیت غذایی محسوب میشود. که نتیجه آن از دست رفتن خاک و به خطر افتادن امنیت غذایی است. این مطالعه با هدف بررسی چالش‌های مرتبط با اراضی حاصلخیز کشاورزی ایران صورت گرفت که تهدید کاربری اراضی کشاورزی را در ابعاد مختلف مورد بررسی قرار داده است. در ادامه با مروری بر قوانین تغییر کاربری اراضی در کشورهای مختلف و بررسی قوانین موجود در کشور ایران، سیاست‌های کلی مرتبط با صیانت از اراضی کشاورزی مورد واکاوی قرار گرفته است. بررسیها نشان داد که هر کشور مجموعه قوانینی را برای حفاظت از اراضی کشاورزی تدوین کرده است. ارزیابی قوانین کاربری اراضی در ایران نشان میدهد که علیرغم وجود قوانین مرتبط، اجرای آن‌ها بسیار ضعیف بوده و دلایل اجتماعی و تاریخی تغییر کاربری اراضی نیز در کنار عدم پایبندی جامعه به قانون در این مورد اثرگذار بوده است. نتایج ارزیابی تغییرات زمانی رشد و توسعه کلانشهرها نشان داد که وسعت محدوده شهری در مراکز استانهای مختلف گسترش زیادی داشته که موجب از بین رفتن اراضی حاصلخیز کشاورزی در محدوده این شهرها شده است. آمار پنج‌ساله تقاضای تغییر کاربری اراضی به تفکیک استانها نیز بیانگر تمایل مالکان به تغییر کاربری اراضی برای سودآوری بیشتر بوده که نتیجه آن از بین رفتن خاک‌های حاصلخیز، کاهش تولیدات کشاورزی و به خطر افتادن امنیت غذایی کشور است.

https://lmj.areeo.ac.ir/article_129976_53d8febab3fa555bc739d2d55350846e.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب مدیریت اراضی 2345-6205 11 2 2023 12 22 Sources of Microplastics in Soil and Their Adverse Effects on Soil: A Review مروری بر منابع ورودی میکروپلاستیک به خاک و اثرات آن بر سلامت خاک 249 263 129626 10.22092/lmj.2023.360499.321 FA شنو کریمی دانشجوی دکتری گروه علوم و مهندسی خاک دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان زهرا کلاه چی استادیار گروه علوم و مهندسی خاک دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان Journal Article 2022 12 19 Although plastic products nowadays widely mass-produced bring convenience to people, they definitely cause plastic pollutants to accumulate in the environment. Microplastics are generally defined as plastic particles less than 5 mm in size. Large amounts of such wastes are annually released and dumped into the environment so that they are now widely detected in open oceans, freshwater, marine organisms, soil, and sewage sludge, among others. Pollution with microplastics and the associated environmental hazards are nowadays a major global concern, with soil pollution with microplastics being of special importance because soils provide a wide range of ecosystem services essential for life while they house most of the microplastic waste released into the environment. A wide array of sources has been identified for soil pollution with these materials including composts, sewage sludge, irrigation, plastic mulch, littering, and atmospheric deposits. The transport and persistence of microplastics in soil are governed by the interaction effects of microplastic properties (namely, the extent of their swarm into the environment, particle size, and type of their constituent compounds) and environmental factors. Moreover, plastic materials present in soil can change the interactions among soil particles, water, chemical compounds, and living organisms to alter the different characteristics of agro-ecosystems. To shed more light on these issues, the present article provides a review of the research projects performed, both at the national and international levels, on the sources of microplastics in soil and their detrimental impacts on soil and human beings. تولید و استفاده انبوه از محصولات پلاستیکی راحتی را برای مردم به ارمغان می‌آورد و در عین حال منجر به تجمع آلاینده‌های پلاستیکی در محیط می‌شود، به‌طوری‌که آلودگی میکروپلاستیک و خطرات زیست‌محیطی مرتبط اخیراً به یک نگرانی جهانی تبدیل شده است. میکروپلاستیک‌ها عموماً به‌عنوان ذرات پلاستیکی با اندازه کمتر از پنج میلی‌متر تعریف می‌شوند. ازآنجایی‌که سالانه مقادیر زیادی ضایعات پلاستیکی در محیط رها می‌شود، میکروپلاستیک‌ها در حال حاضر به‌طور گسترده در محیط‌های مختلف، مانند اقیانوس‌ها، آب‌های شیرین، درون بدن حیوانات آبزی، خاک و لجن شناسایی می‌شوند. مطالعه میکروپلاستیک‌ها در خاک از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا خاک‌ها مخزن مهمی برای میکروپلاستیک‌ها هستند و طیف وسیعی از خدمات اکوسیستمی را ارائه می‌دهند که برای زندگی ضروری هستند. منابع متعدد میکروپلاستیک در خاک شناسایی شده است. در حال حاضر، منابع شناخته شده میکروپلاستیک‌ها عبارتند از کمپوست، لجن فاضلاب، آبیاری، مالچ پلاستیک، ریختن زباله و تهنشست اتمسفری. برهمکنش ویژگیهای مختلف میکروپلاستیک‌ها (وسعت ورود میکروپلاستیک‌ها به محیط، اندازه ذرات و نوع ترکیبات ساختاری میکروپلاستیک‌ها) و عوامل محیطی، انتقال و ماندگاری میکروپلاستیک‌ها در خاک را کنترل می‌کند. در سیستم خاک، پلاستیک می‌تواند برهمکنش بین ذرات، آب، ترکیبات شیمیایی و موجودات زنده را تغییر دهد و بر خصوصیات مختلف اگرواکوسیستم‌ها تأثیرگذار باشد. در این مطالعه، مروری بر تحقیقات صورت گرفته در جهان و ایران در مورد منابع ورودی میکروپلاستیک در خاک و اثرات و خطرات آن بر سلامت خاک و انسان پرداخته شده است.

https://lmj.areeo.ac.ir/article_129626_b9889f8aefbd419fa45eded5faf1742d.pdf

موسسه تحقیقات خاک و آب مدیریت اراضی 2345-6205 11 2 2023 12 22 The Role of Biochar in Soil Nitrogen Cycle نقش بیوچار در تغییرات نیتروژن خاک 265 285 129860 10.22092/lmj.2023.360183.319 FA یاسر عظیم زاده استادیار بخش تحقیقات مدیریت منابع، مؤسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مراغه، ایران. Journal Article 2022 12 18 Biochar is a black solid containing stable carbon with many positive effects on the physical, chemical, and biological properties of soil. One important positive effect of biochar on soil is its contribution to nutrient (e.g., nitrogen) mobility and dynamics in soil. Negatively charged on the surface, biochar is capable of adsorbing and storing ammonium ions (NH4+) and small nitrogen-containing organic molecules. It also releases nitrogen into the soil to change the carbon to nitrogen ratio (C/N), whereby the mineralization-immobilization balance of nitrogen is affected. Moreover, biochar indirectly affects soil nitrogen cycle and dynamics by changing such soil properties as pH, cation exchange capacity, electrical conductivity, organic carbon, biological activity, nutrient availability, porosity, ventilation, and water relations, among others. It is through these changes that water, air, and nutrients are provided to make soil a suitable habitat favorable to soil microorganisms that help improve biological fixation of nitrogen. Biochar also reduces N2O emission, as a greenhouse gas, from the soil by reducing soil nitrogen sublimation. In general, biochar has a synergistic interaction with nitrogen and can enhance nitrogen use efficiency to reduce nitrogen fertilizer consumption. However, only scant knowledge is presently available on soil nitrogen changes induced by biochar, especially in calcareous soils. Further research is needed to investigate the effects of biochars produced from different types of biomass under different temperatures on the mobility and availability of nutrients, especially nitrogen, in calcareous soils. بیوچار، یک ماده‌‌ جامد سیاه‌رنگ دارای کربن پایدار است که اثرات مثبت متعددی بر ویژگی‌های فیزیکی، شیمیایی و زیستی خاک دارد. ازجمله اثرهای مثبت بیوچار بر خاک، تحت‌تأثیر قرار دادن تحرک و پویایی عناصر غذایی ازجمله نیتروژن در خاک است. بیوچار دارای سطوح با بار الکتریکی منفی بوده و می‌تواند یون‌های آمونیوم (NH4+) و مولکول‌های آلی کوچک دارای نیتروژن را جذب و نگهداری کند. همچنین با رهاسازی مقادیری نیتروژن به خاک و با تغییر نسبت کربن به نیتروژن (C/N)، می‌تواند تعادل معدنی‌شدن-آلی‌شدن نیتروژن را در خاک تحت‌تأثیر قرار دهد. علاوه‌بر آن، بیوچار با تغییر pH، ظرفیت تبادل کاتیونی، قابلیت هدایت الکتریکی، کربن آلی، فعالیت زیستی، فراهمی عناصر غذایی، تخلخل، تهویه، روابط آبی و سایر ویژگی‌های خاک، به‌طور غیرمستقیم چرخه و پویایی نیتروژن را در خاک تحت‌تأثیر قرار می‌دهد و با تأمین آب، هوا و عناصر غذایی مورد نیاز ریزجانداران خاک، می‌تواند به‌عنوان زیستگاه مناسبی برای ریزجانداران خاک عمل کرده و تثبیت زیستی نیتروژن را بهبود بخشد. بیوچار همچنین با کاهش تصعید نیتروژن خاک، انتشار گاز گلخانه‌ای N2O از خاک را کاهش می‌دهد. به‌طورکلی، بیوچار با نیتروژن دارای برهم‌کنش هم‌افزایی بوده و می‌تواند میزان مصرف کودهای نیتروژنی را کاهش دهد. بااین‌حال، تغییرات نیتروژن با افزودن بیوچار به خاک، به‌ویژه خاک‌های آهکی هنوز به‌خوبی مشخص نشده و پژوهش‌های بیشتری نیاز است تا تأثیر بیوچارهای تولید شده از زیست‌توده‌ها و شرایط دمایی مختلف بر تحرک و فراهمی عناصر غذایی به‌ویژه نیتروژن در خاک‌های آهکی مورد بررسی قرار گیرد.

https://lmj.areeo.ac.ir/article_129860_00005139123da6d877e95a8e27250181.pdf